...Havva bu hüznü sezdi. Onun başını kendi göğsüne çekti ve Adem, Aden bahçelerinin geniş otları, büyük erguvan çiçekleri, mor gülleri arasında kendisini olduğundan büsbütün başka duydu. Havva'nın göğsünde her şey unutuluyordu. Bu yumuşak ve kokulu yastıkta her azap dinebillirdi. Her acı burada serinleyebilirdi...