İşkenceydi hastalık sana
Kaldıramadın, sana öyle bakmalarına
Anlayamıyorum halinizi, ne güzel vakit geçirmiştik ya
Şimdi ise topraktan gelenler toprağa gidiyor
Bir mum ile arıyoruz seni
Yas evindeyiz
Önümde onlarca insan
Bir taraf hüznün peşinde
Bir tarafsa onsuzluğun
Yalnızlığın gelişi
Seyre dalmalar
Ne aileler ne akrabalar
Bilerek yapılan günahlar
En çok, onlar ağlar
Ne kadar da yazsam boşuna
Dua etmektir son çaremiz
Yolumuz aynı ahiretin sonunda
Allahın yanında, ve cennette efendimizle buluşmakta
Affeyle sen bizi Rabbimiz
Bizler pek kul'a yakışır şeyler yapmadık
Kimi zaman unuttuk ibadetleri
Sonsuz olmadığımızı
Bir gün aynı yere gideceğimizi
Yarına biletin yok
Çabuk yönelt İslam'a kendini
Geç olmadan, ölüm kapını bulmadan
Aff dile Allahtan, kendi hesabın için
Son sözlerin sonuna gelirken
Bir şey daha diyeceğim
Biliyoruz, seni epey bi özleyeceğiz