Nilgün Marmara
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden.
Kendimi bulamıyorum,
Dönüp gelip kendime yerleşemiyorum,
Kendime bir yer edinemiyorum,
Kendime bir yer...
Bir çiçek duruyordu orda,bir yerde
Bir yanlışı düzeltircesine açmış;
Gelmiş ta ağzımın kenarında
Konuşur durur
Aldım çiçeği şurama bastım
Bastım ki yalnızlığımmış …