Müteferriç

Müteferriç
Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endişe. İnsan bir damla kan, yüz binlerce endişedir/düşüncedir.SADİ SİRAZÎ
Nice gerçek baharlara
Bu bahar başka bahar, söylediğim o coşku başka coşkudur Yedigey. Hayat değişmelerle, yenilenmelerle doludur. Her değişim ömrün geçip gittiğini gösterse de, hayata anlam kazandırır ve insan yaşamak ister. Senin de başına gelmedi mi, insan hastalanır ve sonra iyileşir, iyi­leşince hayatın değerini daha iyi anlar, ondan yeni bir tad alır.
Sayfa 174·Kitabı okuyor
Ee, Kazakça’da ne diyordunuz: "Saydın sayı bar", anlamı "saygıya saygı var" değil mi?
Zaten insan sevdiğine kızamazdı ki! Daha çok kendi­sini suçluyor, kendini kusurlu buluyordu. Sevdiği kadın acı çekeceğine kendisi çeksindi.
Sayfa 174·Kitabı okuyor
Derdini kime açar, kime anla­tırdı? Anlatsa kim dinler, kim anlardı? Belki ancak başı göklere değen şu dağlara anlatabilirdi derdini! Hayır, ha­yır, onlara da anlatamazdı. Onlar, insanların dertleriyle ilgilenemeyecek kadar yüksek, yüce idiler. Hem bu hey­betli dağlar bunun için vardılar, bunun için yüceydiler. İnsanlar doğarlar ve ölürlerdi, o yüce dağlar ise ebedî idiler. Birçok insan onlara bakarak hayran kalacak, dü­şüncelere dalacak, onlar ise mutlak bir suskunluk içinde hep öyle duracaklardı...
Sayfa 373·Kitabı okuyor
sizi tanrı korusun anneleri kim öldürür annesi ölmüş çocuğun saçlarını kim güldürür bir çocuğu annesinden ayırsanız ne olur annesizlik bir şey değil çocuğun yüreği ne olur
Sayfa 126·Kitabı okuyor