Siz deyin bir söz ormanında yüzüyorum. Siz deyin ahı tuttu ağaçların, kuruttum. Ektiğim toprakları yiyorum. Siz deyin, çığlık: Kendimle yüzyüze ölüyorum.
Sen bakmasını bildikçe görünür yanmışlığım,
Tartmasını bilirsen, tartılır inanmışlığım,
Sen bilmezsen, bilmedikçe, sen bilmeyeceksen,
Uyandırır uyumuşluğunu uyanmışlığım.
Ö. Asaf
Kambur felek, sen ne konaklar yıka geldin;
Kin beslersin bize, zulüm eski âdetin.
Şu kara toprağın göğsünü bir yarsalar,
Ne inciler yatar içinde bilir misin?
Ö. Hayyam
