Hayatı insan için yaşanılır kılan veya işkenceye dönüştüren kişinin kendi yaptığı seçimlerdir.
.
.
Belki de hayat dediğimiz süreç, katlanmaktan ibaret. Bazen acılara, bazen kederlere, bazen aza, bazen çoğa, bazen birbirimize, bazen de kendimize..
Bir insanın sırf sevildiği için yerkürenin bir kutbundan öbürüne koşabileceğini ve hayal kırıklığı yaşadığı için odasından dışarı adım atamayacağını anlamadım…
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok.
Yok…