Tanımadığı bir hayale mi aşık olmuştu? Ama İslam dünyasında, mahremiyetin gölgesinde başlayıp dal budak salan bütün sevdalar böyle olmaz mıydı zaten?... Ancak uzaktan endamını görebilirdi. Bazen bu da yetiyordu işte.
Yarım saatliğine bile olsa radikal biçimde dönüşen bir karakter, asla değişmez bir karakter değildir ve bu değişimleri giderek sıklaşan bir şekilde yineleme umudu vardır.
İnsanların çoğu, ömürlerini geçimlerini kazanmaya uğraşarak geçirirler: İşçiler, yoksullar, kadınlar, çocuklar, cemiyet hayatı meraklıları hiç düşünmezler; hepsi "kukladır", biraz karmaşık ve kesinlikle bilinçli kuklalardır.
Âdemoğlu, daima kendisini cenazelere bakarken görür. Sanır ki, daima başkalarının cenazesini görecek, kendisinin cenazesini görmeyecektir. Çünkü o, kendisini hiçbir kere ölü görmüş değildir. Gözle görülmeyen şey de vehme gelmez.