İstanbul sokaklarında yürüdüm. Silahsız ama tehlikeliydim, korktukları tek silahım vardı; Gerçek.
Herhangi bir bıçaktan daha keskin sorularla konforlarını parçaladım, beni zehirle susturdular ama benim ölümüm onların teslim olmasıydı.
Ben İrfan, zihnin sessiz denizindeki amansız fırtına. Cevaplardan değil sorulmayan sorulardan korkun. Gerçek; ruhu döven ateştir ve ben onun sonsuz kıvılcımıyım.
-İrfan Çavdar