Benim için yeri çok ayrı olan Dostoyevski 'nin son başyapıtı. Özellikle karakter analizleri ve fikir çatışmaları şeklinde ilerleyen farklı zıtlıkları içinde barındıran harika bir felsefe kitabı niteliğindedir. Özellikle dönemin siyasi durumu ve halkın refah düzeyini anlamamızı toplumun en küçük birimi olan aile kavramı üzerinden anlatıp bize kendi hayatlarimizdan, aile ilişkilerimizden örnekler bulabileceğimiz karakterler sunmuş. Özellikle sonunda Alyosa'nin çocuklara öğüt verirken aslında yazarın bize kendi öğütlerini veriyor hissi harikaydı .İlerleyen yaşlarımda tekrar okumak istiyorum . Teşekkürler