Üstüne düşüyorsun sürekli. Düştükçe o çiçek dışa değil, içe doğru büyüyor. Kendinde büyütüyorsun o ilişkiyi. İçinde, karşındaki insanın dışında bir varlık yaratıyorsun ve olmayan bir şeye aşık oluyorsun. Sonra işte hayatımıza giren insanları oldukları formun dışında, bizim zihnimizde ve ideamızda yarattığımız başka bir karaktere bürüyerek aşık oluyoruz.
Sercan: Hani derler ya: "Beğendiğin bedenlere hayal ettiğin ruhu koyup aşık olduğunu zannediyorsun. "
Ozan: Böyle bir aşka rastlamak mı yoksa bulduktan sonra onun ate- şinden sağ çıkabilmek mi daha zor, bilemedim.
Sercan:
Karanlık bir yerde bul beni sevgilim, günün aydınlığında bü tün yüzler aynıdır.