Kendini büyük görme. Bugün ayağının altında biten ot, yarın mezarının üstünde bitecek.
İnsanın değeri ne ile ölçülür bilir misiniz? Aradığı şey ile. İnsan neyi ararsa ona layıktır.
Binlerce kapıyı açsan ne olur ki? Gönül kapısını açamadıktan sonra. Binlerce dostun olsun isterse, yüzünden maskeyi çıkarmadıktan sonra. Binlerce sevenin olsa ne fayda. İhtiyacın olduğunda yanında olmadıktan sonra. Binlerce gözün olsa neye yarar. Bakmasını bilmedikten sonra. Binlerce gönüle sahip ol istersen. İçinde kimse barınamadıktan sonra.
Günahlara kefarettir gönüldeki keder. Niyetler halis olunca ameller olmaz heder. Biraz sabreyle bak neler göreceksin neler. Mevlam ihmal değil imtihan eder.
Gül düşünürsün gülistan olursun. Diken düşünürsün, dikenlik olursun.
Ben can diyorum sen ten diyorsun. Ben öze bakıyorum sen renge bakıyorsun.
Sözcüklerini artır, sesini yükseltme. Ekinler yağmurla büyür, gök gürültüsü ile değil.
Gözlerini kapatırsan dünyaya ait bir şey göremezsin. Yalnız şunu asla unutma. Sen bir şey göremiyorsun diye bu alem yok değildir.
Mezarlıklar kendini vazgeçilmez sananlarla doluyken, yerin üstündeki bu gösteriş de neyin nesi.
İki alem vardır. İlki varlık alemi, ikincisi mana alemi, varlık alemi gündüz gibidir. Olanı biteni açıkça görürsün. Kendini kolayca ele verir. Mana alemi ise gece gibidir. Onu bulmak için mutlaka gönül ışığını yakmak gerekir
Mevlana