Her çocuğun nesne ve mesafe ihtiyacı, hızı farklıdır. Ama hiçbir çocuk bilerek incitilmemelidir. Bilerek inciten ebeveyn, yanlışlıkla hata yapan ve/veya hatasını kabul eden ebeveynin aksine, iç’ten atılması zor bir kötü nesne olur.
Onları bilhassa zorluğa maruz bırakmak ve bu zorlukta kasıtlı olarak yalnız bırakmak, hayata hazırlamaz. Mesele, yapabileceğimizi yapmak, yapamadığımız şeylerde kaygıya kapılmak yerine çocuğa güvenmesini öğrenmek, en önemlisi de, çocuğu engellememektir.