Ayşe Rabia Söylemez
@Sebaldyen
İki denizi birbirine karışmaktan alıkoyan bir tabut /
belki zihnindeki Roma'yı kuruyan bir güle feda ediyor
deniz olmayan bilgileri derin olmayan denizlerde yoklayarak /
kendimden geyiklerimi kaçırdım bir dağın küllerine konuşuyor gibi
İnsan bir boşlukla sırdaş olduğunu hayatın sınıraşımında anlıyor.
Gerçi yaşamak 'çölde üzüm, karda çiçek' aramaya benziyor /
Ne güzel uyuduğum denizin oğulları acaba ne sularda /
bence bütün ellerin aklı var gözlerin ölümleri iki dinli her akşam
bir Yakup çağıran bir Yusuf eksilen onların hiçbiri