Samet Çetin
@Seboizm
YAZMAYI DENEYEN !!
Duygularında Kayboluyorsan Satırlarımda Bul Kendini. Hoşgeldin!!
#196198351
Radyoloji
Önlisans
100 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·249 syf.·
2022 8. kitabı
Söylemem Gerek
Sana birşey söylemem gerek anne ben kötü birşey yaptım evet aşık oldum. Nasıl olduğunu bende anlamadım zamanla fark ettim aldığım her nefes yürüdüğüm her yol ona çıkıyor ne ara bu duruma geldi şaşkınım. Vazgeçmek istedim, unutmak istedim ama ne yürüdüğümüz yollar buna izin verdi ne benim ona olan hasretim. İzledim sadece olan biteni, sevgi nedir ayrılık nedir hasret, özlem hepsini iliklerime kadar hissederken sadece izledim. Bekledim yoluna girer, hep böyle olmaz dedim ama hergün üstüne katarak dahada ağırlaştı herşey. Eskiden aşkın sadece bir çocuğun salıncağa duyduğu ilgi gibi sanırdım her gördüğünde kavuşmak için koştuğu,heyecandan kalbinin çarptığı, sabırsızlıkla beklediği o salıncak. Anladımki aşk kimisi için büyüdükçe çocukça olduğunu düşünüp, terkettiği salıncak gibiymiş meğer. O salıncağa hala ilgim var ama koşmak için sebebim yok.
Seboizm
Saat işliyor, zaman ve günler geçiyor. Yeni anılar yeni hatıralar biriktiriyor bu yaşam. Bir çok şey yeniden oluyor. Sonbaharda yapraklarını döken bir çiçek yeniden yeşeriyor. Sanki yapraklarını döken sonbahar bir daha gelmeyecekmiş gibi. Aslında ilkbaharın gerçek yüzüydu sonbahar. Gelişi okadar güzeldiki can verdi yapraklarına güzelleştirdi çiçeği. Ben çiçek, sense sahte güzellikleriyle ilkbahar. Yeşeren yapraklarım koynunda solsun isterdim. Senden bir parça olarak veda etmek isterdim. Benim için ilkbahar kadar güzel bi okadarda sahte, sonbahar kadar ise acımasız bir gerçek olarak kalacaksın.
Seboizm
Aklım sende güzel bakışlım.
Özlemim gülüşlerindeki neşende,
Hasretim o sıcacık ellerine.
Özledim, gözüm gözüne değdiğinde çarpan kalbin heyecanını.
Kulaklarım sağır sesinden ayrı düşeli.
Yürüdüğüm her yol sensizliğe çıkıyor.
Taşı bile güzelleştiren varlığın, yokluğunda içimdeki mutluluğu öldürüyor.
İki kelimeye sığdırdım hayatımı "seni seviyorum".
Senden duymayalı bu kelimeyi, duygularını mezara gömmüş bir ölüyüm.
Seboizm
Oturmuşuz bir bankta, buluşmaların ilki ve en özeli. Ne güzelde yağmur yağıyor, sanki aşkımıza şahit olur gibi. Düşen her yağmur damlası kadar aşkımız sonsuz olsun istemiştim. Her yağmur yağdığında kapatırım gözlerimi çıkarım sokağa yanımda sen, ellerin ellerimde, sevgin yüreğimde yürürüm öyle hiç gitmemişsin gibi. Tenime çarpan yağmur damlalarında hissederim seni.
Seboizm