Unutamadığım çocukluk anılarımdan biridir; yıllarca ça-
mur deryası olup hiç el atılmayan yollar bir devlet büyüğü
ziyaret edeceği zaman hemen asfaltlanırdı. Özet
şu;
biz insana
"insan" olduğu için değil, gücü kadar değer veriyoruz.
“Zamanından önce öksüz kalmanın da, boşanmak ve evini terk etmek ve başka birine âşık olmak gibi yersiz bir durum olduğu belliydi. Toplum içinde bir yer alabilmek için, her zaman tam kadro ile bulunmak gerekiyordu: anne, baba hatta kardeşler ve hatta minimum sayıda akrabalar."
“Her biri kendi kafalarındaki dünyayı yaşadığı halde, hep birlikte oldukları için, aynı nedenle duygulandıklarını, aynı şeye güldüklerini sanıyorlardı.”