Farklı olmak ve arkadaş olmakla alakalı keyifli bir manga. Böyle şeyleri okumayı seviyorum ülkeye daha fazla gelmesini de çok istiyorum. Manga kültürü bence gerçekten baya derinlikli
bir süreç.
Aslında daha keyifli işlenebilirmiş. Biraz üstünkörü yapılmış geldi bana sorarsanız. Yinede sıcak bir hikayeydi.
Kitap bana “onca yoksulluk varken” kitabını anımsattı yeniden.
Kısa çarpıcı ve keyifli bir deneyimdi.
Ben dine bakışını ve anlam arayışını sevdim. Yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım sanırım bu okumadan sonra tüm incelemelerimi tekrar düzenlerim.
Ben çocuk kitaplarının büyüklerin unuttuğu şeyler üzerine olduğunu düşünüyorum.
Momo da tam olarak bunu veren bir kitaptı. İnsanın içini sıcacık eden keyifli bir hikayeydi.
MomoMichael Ende · Pegasus Yayınları · 201782,1bin okunma
Herkesin olacağını daha en başından bildiği ama kimsenin elinden bir şey gelmediği bir çocuk istismarı hikayesi.
Üstümüze vazife olmadığını düşündüğümüz o şeylerden de nasıl mesul olduğumuzu çok zor bir yerden anlatıyor.
Biraz burun direği sızlatır.
Bir kitabın tüm cümlelerinin ve kelimlerinin altını çizmek, burada alıntılayıp paylaşmak isteseydim o bu kitap olurdu herhalde.
Tam benlik bir delilik ve toparlanma hali. Her paragrafta başka bir dünyanın en önemli olayı çözüme kavuşuyor. Evler yıkılıyor, evler inşa ediliyor. Açlığa bile çözüm buluyor. Bir kadın bir gidişin ardından işte tam da böyle hissediyor. İlk başta saç diplerinden çekiştiren o açıdan kurtulurken acıyı değil yaşadığını anımsıyor.
İnsan enikonu hep kendine dönüyor. Ama döndüğü yerde kendini bulabiliyor mu?
Bu hikaye hepimizden uzun Osman.
Hepimizin Osman olduğunu ve Osman’ları olduğunu biliyor, hepimizi sevgiyle kucaklıyor ve ana avrat sövüyorum..