“Çünkü Beppo’ya göre, dünyadaki bütün anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kasıtsız, aceleye getirilerek söylenmiş birtakım yalan yanlış sözlerden kaynaklanıyordu.”
Herkesin olacağını daha en başından bildiği ama kimsenin elinden bir şey gelmediği bir çocuk istismarı hikayesi.
Üstümüze vazife olmadığını düşündüğümüz o şeylerden de nasıl mesul olduğumuzu çok zor bir yerden anlatıyor.
Biraz burun direği sızlatır.
Bir kitabın tüm cümlelerinin ve kelimlerinin altını çizmek, burada alıntılayıp paylaşmak isteseydim o bu kitap olurdu herhalde.
Tam benlik bir delilik ve toparlanma hali. Her paragrafta başka bir dünyanın en önemli olayı çözüme kavuşuyor. Evler yıkılıyor, evler inşa ediliyor. Açlığa bile çözüm buluyor. Bir kadın bir gidişin ardından işte tam da böyle hissediyor. İlk başta saç diplerinden çekiştiren o açıdan kurtulurken acıyı değil yaşadığını anımsıyor.
İnsan enikonu hep kendine dönüyor. Ama döndüğü yerde kendini bulabiliyor mu?
Bu hikaye hepimizden uzun Osman.
Hepimizin Osman olduğunu ve Osman’ları olduğunu biliyor, hepimizi sevgiyle kucaklıyor ve ana avrat sövüyorum..