"Eyşan..." dedi sesi bu kez hiç titremeden. "Sana dair ne varsa bu odada bırakıyorum. Hatıraları, yalanları, o çok sevdiğin bahaneleri... Hepsini
Benim hikayem bitti, senin davan ise yeni başlıyor," diye devam etti adam kapıya yönelirken. "Vicdanınla baş başa kaldığında, o sessizlik sana benim söyleyemediğim her şeyi fısıldayacak. Kapıyı çekmiyorum arkamdan, zaten çoktan kapanmış bir mezarın önündeyiz."
Adamın ayak sesleri koridorda yankılanıp uzaklaşırken, Eyşan olduğu yere yığıldı. Bir kapı sesi duyulmadı; ama bir devir, bir adamın sessiz gidişiyle sonsuza dek kapandı.