Dürüst olmak gerekirse başlarda biraz sıkıldığımı, olay örgüsünün başladığı yerden sonra ise bir çırpıda bitirdiğimi söyleyebilirim.
Klasik Dostoyevski, ilk başlarda neler olduğunu anlayamadım ama sonra heyecanla bitirdim kitabı. Özellikle Nastenka’nın hikayesi kalbimi yaraladı diyebilirim. Onu anlıyorum, her ne kadar karakterimize üzülsem de onu da anlıyorum…