Ruslar neden yürüyorlar Berline
@Sedefcim
Tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir.
instagram:@kolektifpsiko
Şu anda okuduğu kitaplar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
aslında ben iyi değilim biliyor musun, kötüyüm, çirkinim, dost tutmıyan bir yüzüm var. benim yüzüm, korkutan hep. ve içimde hep o korku,
‘acaba’ diyorum... 'beni bir daha görse...'
– bak. dürüstçe söylemeliyim, senin her şeyini bölüşmeye hazırım, ve
aldığım her payı bir giz gibi tutarım içimde, ama seninle her şeyimi
bölüşebilir miyim./biriyle her şeyimi bölüşebilir miyim./elbette böyle
güçlü bir dayanışmaya gereksinmem vardır benim de. ama insanlardan
umutsuzum, bıktım yıpranmaktan, eskimekten, yorgunum, şimdilerde
dinlenmeliyim biraz, yeni serüvenlerin olasılığına atılamam. biraz toparlamalıyım kendimi.
“artık çöz salgınının iplerini ve kavruk bir çarpıntı olan bireyci
gizemini dünyaya bırak, senin yırtıcı kuşlar ve güvercinler arasından ustalıkla geçirdiğin ışıltısız kargın elbet saplanacak ilençli
bir bulut bulur gözyüzü arenasında.”
"NİYE ARKADAŞ Z.ÖZGER” FASLIDIR1K
Bir gün eve geliyor Arkadaş. Yokum.
Gitmek üzereyken,
– Yavrum, adın ne?
– Arkadaş.
– Anladım arkadaşısın oğlumun. Ama adın ne?
– Arkadaş.
– Yavrum tamam... arkadaşısın. Ama adını söyle de seni falanca aradı
diyeyim oğluma.
– Vallahi de billahi de adım Arkadaş!
Eve geliyorum ve annemle Arkadaş diye bir adın olup olamayacağı
üzerine konuşuyoruz.
Adı Zekai idi. Ama kendi kulağına “Arkadaş” diye üflemişti adını.
sevgi, işte trajedinin kaynağı, yaşamın kökeni, insanı varkılan umut:
beni İzmir'e çılgın gibi koşturan, bir güle baktıkça yürek kanatan, bir
kuşa bakarken hüzünlendiren, bir kadınla yatarken çocuk gibi ağlatan,
umudu dalında çürüten, acıyı dayanılır kılan, aşka merhem sürdüren,
bir çıbanı irinle onduran, uyuz bir kediye baktıkça kanı kudurtan, 'hayır'lara 'evet'lerle direten, bir mektubu ısrarla bekleten, anneyi üreten,
babayı coşturan, çocuğu güldüren, bir vagon penceresinden şaşkın baktıran, karı yüz derece sıcaklıkta donduran, güneşsiz bir gök gördükçe öldüren, öldüren, öldüren.
– sevgi, işte trajedinin ta kendisi.