SedefKo
@Sedefko
59 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bu eserde esas olarak İbn Tufeyl’in yazdığı ilk felsefi ve robinsonad roman olan Hay Bin Yakzan yer almakta. Issız bir adada yaşamına başlayan Hay, annesi ceylanın ölümüyle kendini uzun bir düşünme ve araştırma halinde bulur. Hay; bitkileri, hayvanları, gök cisimlerini gözlemleyerek O’nu keşfeder ve O’nun varlığında kendini bulur. Hay’ın öyküsü kitapta 79.sayfada başlamakta. Fakat 79.sayfaya kadar olan kısmı, kitabı hazırlayanın biz okuyucuları da Hay’ın hikayesine hazırladığı süreç olarak nitelendirebiliriz.
Öyle ki; İslam dünyasında alegorik öykü geleneğini başlatan İbn Sina’nın da Hay Bin Yakzan isimli bir anlatısı mevcuttur.
İbn Sina ise bu eserini yazarken Salaman ve Absal’dan etkilenmiştir. İşte İbn Tufeyl’in eseri de İbn Sina’dan etkilenmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Fakat isimlerindeki aynılıktan başka bu iki eser arasında bir benzerlik yoktur.
Kitapta önce Salaman ve Absal’ın farklı versiyonları anlatılmış daha sonra İbn Sina’nın Hay Bin Yakzan’ı ve nihayet İbn Tufeyl’in eseri olan Hay Bin Yakzan anlatılmıştır.
İslam felsefesinin öyküleme tekniğiyle anlatıldığı ve dünyada bilinenin aksine birçok alanda ilk olan bu eser herkesin kitaplığında bulunmalı. Bugüne kadar okuduklarımın arasında en iyilerin içinde yer alacak bir eser. Bir defada asla tam anlamıyla anlaşılabileceğini düşünmüyorum. Her insan beş on yıl arayla bu eseri bir daha bir daha okumalı. Eminim ki her seferinde kitaptan alacağı lezzet bambaşka olacaktır.
Ayrıca şunu da eklemeden edemeyeceğim; dünyaca tanınan, bilinen filozoflardan Aristo, Platon, Bacon da her iki Hay Bin Yakzan’dan etkilenerek düşüncelerini şekillendirmiş.
Mustafa Kutlu’nun kaleminden okuduğum ilk eser...
İlk ama tek olmayacağa benziyor.
Öncelikle Mustafa Kutlu’nun anlatış biçimi, üslubundan bahsetmek istiyorum.
Bu “ Uzun Hikaye” sanki siz bir
Ayşe Kulin’in Veda romanında, Osmanlı’nın son demlerini yaşadığı dönemde Osmanlı nazırlarından biri olan Ahmet Reşat ve ailesinin yaşadıklarıyla beraber vatan topraklarının durumu da anlatılmakta.
2. Abdülhamit’ten Vahdettin’e kadar Osmanlı’nın vaziyeti gözler önüne serilmiş. Bununla beraber Müttefik devletlerce yurdun dört bir yanı işgale başlandığı için Anadolu’da vatanı işgalden kurtarmak maksadıyla örgütlenen Milliciler’in faaliyetleri de Ahmet Reşat’ın yeğeni Kemal üzerinden anlatılmış. Romandaki her karakter döneminin farklı tiplerini temsil ediyor. Osmanlı İmparatorluğu’nun devam ettirilemeyeceğinin anlaşıldığı bu dönemde Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun nasıl zor şartlarda gerçekleştiğini bir kez daha hatırlıyoruz.
Vatanın kurtarılma mücadelesinin olduğu bu dönemde hayat da bir şekilde akmaya devam ediyor. Kemal ve Mehpare’nin aşkı, Leman ve Mahir’in evliliği ve günlük hayatın bir parçası olabilecek her türlü hadise Ahmet Reşat’ın konağında da yaşanmakta.
Veda romanını okurken ne tarihi bilgilerden sıkılıyorsunuz ne de tamamen bir kurgu roman okuduğunuzu düşünüyorsunuz. Okuması keyifli ve sürükleyici bir roman. Kitabın nerdeyse bütün sayfalarında hüznün hakim olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.
Deli Kurt, Atsız’dan okuduğum ikinci roman...
Atsız’ın bu kitabında Osmanlı tarihinden izler görmek mümkün. Bunun yanında tamamen tarihi bir roman olduğunu söyleyemeyiz. Atsız, Osmanlı tarihinden faydalanarak içerisine masalsı bir anlatım da katarak okuyucuya Deli Kurt’un hikayesini sunmakta.
Benim kanaatime göre daha önce Bozkurtlar’ı okuduysanız aradığınız tadı bulamayabilirsiniz. Bozkurtlar’ın yanında Atsız’ın bu romanı biraz sönük kalmışa benziyor. Gökçen Kız karakterinin masalsılığının bu düşünceme neden olduğunu söyleyebilirim.
Tüm bunlara karşın Atsız’ın akıcı ve sürükleyici anlatımı bu romanında da devam ediyor. Bu sayede Deli Kurt’un hikayesini bir çırpıda öğrenebiliyorsunuz.
Atsız’ın tarihi dokunuşları da okuma zevkinizi artırıyor. Bu romanda daha önce de belirttiğim gibi tek olumsuz eleştirim fazla masalsılık içerdiği yönünde olacak.
Tabii ki tüm bunlara rağmen Atsız’ın tüm romanları gibi bu da okunmaya değer bir kitap...
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki Jack London’ın bu eserini okumaya başladığınızda ne kadar sürükleyici ve etkileyici olabileceğini tahmin etmek imkansız olacaktır. Romanın kısa özeti denilebilecek kısmı kitabın arka kapağında yer almakta. Bu yüzden buraya genel bir özet yazmak boş bir çabadan öteye gidemez. Kitabın ilk sayfalarında okuduğunuz Martin’in değişimi sizi şaşırtacak boyutlarda. Kitabı okurken zaman zaman Martin’in hayatını kendi hayatınızla karşılaştırıyorsunuz, aslında bu karşılaştırma bir hayat karşılaştırması değil, düşüncelerin birbiriyle kıyaslanması şeklinde ortaya çıkıyor. Martin’in aşkla başlayan yazarlık serüveninin başarıya ulaşmasının ardından mutlu sonla bitmesi ümidiyle okuduğum bu kitapta aslında hayatın gerçekliğinin yüzünüze bir tokat gibi çarpmasıyla sarsılıyorsunuz. Belki de Martin denizci olduğu yaşamını hiç bırakmamalıydı ya da ünlü bir yazar olduğunda burjuvanın iki yüzlülüğüne ayak uyduracak kadar kendini var eden düşüncelerine ihanet etmeliydi diye düşünmekten kendinizi alamıyorsunuz. Martin’i kaçınılmaz sonuna sürükleyen ‘geçmişte yapılıp bitirilmiş işler’ düşüncesi sizin de zihninizi bir an bile terk etmiyor. Aşk duygusunun nasıl etkili bir silah olabileceğini de bu romanla görüyorsunuz. Aşk Martin’i bambaşka birine dönüştürdü ve belki de sonu oldu. Bu roman yüz yılda bir denk gelinebilecek bir başarı hikayesini içermesine rağmen mutlu sonla biten bir roman değil. Yine de her şeye rağmen Martin’in hayatı sizin de hayatınızda mutlaka bir şeyleri değiştirecektir. Şimdi değilse bile mutlaka bir gün...
