İnsan güzelliğe, güce, zenginliğe, başarıya, mutluluğa vs. imrenenilir. Bu durum insanidir. Dinen yanlış olan bu duyguların kontrolden çıkarak hukuk, ahlak, inanç dinlemeksizin eylemlerimizi yönlendirmesi ve yanlışı normalleştirmesidir.
İyilik de kötülük de her dönemde kendini sürekli tekrarlar. Dolayısıyla en kötü çağda yaşadığımızı düşünerek ümitsizliğe kapılamayız. Belki asıl dikkat etmemiz gereken şey kötülüğün normalleşmesidir.