Drseldabyol

Tüm affedişler aslında, kendini affediştir. Çünkü başkasına karşı hissettiğim dargınlık, affedememe veya kin, bunların hepsini içimde taşıyorum ve içimde gerçekleşiyor. Biri bana karşı yanlış yapmış olsa ve ben de öfkemde haklı bile olsam bu düşünceleri ve duyguları ben taşıyorum ve beni etkiliyor onu değil. Sadece zihnimi değil vücut enerjimi düşürüyor ve dengemi bozuyor. Kanımın kimyasını değiştiriyor. Affetmeye başladığımda, duygularımı boşaltıp hafiflediğimde gördüm ki tüm o negatif duygulardan özgürleşiyorum ve onu da serbest bırakırken geçmişe beni çeken bağlardan kurtuluyorum. Affedememeyi serbest bırakıyorum, yani aslında kendimi affediyorum. Diğer kişi yaptığı veya yapmadığı o durumdan özgür olmuyor, kurtulmuyor, geçmiş onu bağlamaya devam ediyor. Ama artık bunun benimle bir ilgisi kalmıyor. O affedilmeyi hak etmiyor olsa bile ben affetmeyi hak ediyorum.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Herkes benim için aynı olamazdı ki o kadar geniş bir kalbim yok ki, belki çok ama çok kırılmadan, incitilmeden önceki zamanlarda vardı, daha fazla incitilmemek adına bu çerçevenin daraltılması gerekiyordu, doğru olan buydu sen de böyle söylemez miydin? Ama şimdi ne oldu sana. Nedir bu yarattığın uzak dağlar. Artık aşmak isteyecek kadar gücüm, enerjim ve en önemlisi isteğim hiç yok. İşte, bütün bunlar sana karşı kırgın durmamı sağlıyor.” Küçük Prens
Dallarımı kıran hafif rüzgarları bile affetmeye açık olduğum hassas günlerden …
Yorgun ama huzurlu
Nowhere filmi