Aşırı güzellik veya yakışıklılık falan bir yere kadar.
Bir yerden sonra oturup sohbet edemediğin,
birlikte gülüp eğlenemediğin,
bir sıkıntın olduğunda akıl alamadığın ya da sana bir şeyler katmayan kimseye tahammül edemiyorsunuz.
Her şeyin sonunda zekâ ve karakter kazanıyor.
Her zaman inandığım bir şey vardır...
İyi kalpli olmak ,
mükemmel olmaktan çok daha iyidir...