elif
@Selfjourney
Mütevazı bir yaşam ve birtakım içsel yolculuklar
Yaşam sancıları
Doğumdan ölüme , pazartesiden pazartesiye, sabahtan akşama tüm faaliyetler düzenlenmiş, bir örnek hale getirilmiştir. Böylesi bir düzenin ağına düşen kişi insan olduğunu tek bir birey olduğunu nasıl hatırlar? Düş kırıklıklarıyla, üzüntüyle, sevgi özlemi, hiçlik ve ayrı olma korkusuyla dolu iken yaşama şansına bir kez sahip olduğunu nasıl akla getirebilir?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Başlangıçta var olan birbirleri için yanıp tutuşmalar, deli divane olmalar;
daha önceki yalnızlıklarının derecesini gösteren bir kanıtken, sevgilerinin şiddetinin ölçüsüymüş gibi kabul ederler .
Herkes kendi zamanına özeldir
Tüm yemişlerin böğürtlenlerle aynı zamanda olgunlaştığını düşleyen kişi, üzümlere ilişkin bir şey bilmiyor demektir.
Bizde birey olma cesareti yoksa sevgiye asla erişemeyiz,çünkü “sevgi, kişinin bütünlüğünü koruması koşuluyla birleşmedir.” Sevgi güvensizlik hissinden dolayı almak değildir; vermekle, neşenin, ilginin, anlayışın,şakalaşmanın ve üzüntünin, yani içimizde “canlı olan tüm şeylerin ifadesi ve dışavurumuyla” başlar.