“Daha anlayamamıştı sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olmasının mantığa aykırı olduğunu. Ölüm mutlu bir son olamazdı. Kimse için. Ama yinede insanlar, kendilerini kandırmak için hayatlarını dönemlere bölüyorlar ve ancak o dönemleri mutlu sonlar uydurabiliyorlardı.”
oha beni yazmis,teluf atacagim
Reklam
Kitabı elime almadan önce merak içerisindeyim. Her yerde aynı tartışma vardı: "Kinyas mı haklı yoksa Kayra mı?"
Bence ikisi de yerine göre kendince hakılıydı. Ama Kinyas'ın yaptığı büyük bir şerefsizliktir. Ölmeyi bu kadar çok isteyip dünyada "gerçek kinyas'ı" tanıyan Kayra'ydı. Ona büyük bir ihanet etti. Baştan beri sadece Kayra'nın yanındaydım sanırım. Okuduğumda bazı cümleleri kendimde buldum. Aklımdan geçen şeylerin tamamen yansımasıydı bu kitap. Severek okuduğum açıkçası. Ama Kinyas'a biraz kin doldum. Kayra'nın en sonunda gerçek adını öğrenememek beni çok üzdü açıkçası.
ben biliom kayranin gercek adini 10tl ye soylerim,sakasiz
1940'larda 2000'li yılların Türkiyesi görülmüş, bu yüzden George Orwell'i ne kadar tebrik etsem az bir de daha fazla konuşursam Silivri soğuktur şimdi :D
bende tiyatrosunu izledim,,,guzel eser
"Korku, yılgınlığı; yılgınlık da başarısızlığı doğurur."
Sayfa 19
ben hep yilginim
Kitap asla beklediğim gibi değildi. Ah bir de çevirmenin sürekli "filan" demesi. Gerçekten çevirmen olurken hiç mi yazım kurallarına dikkat etmeyeceksiniz ya? Okurken gözüm kanadı resmen. Filanmış. Sensin filan. Ve kitap sadece bir çocuğun üniversiteden kovulup eve gelme sürecini anlatıyor. Dümdüz bir kitap yani.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
sensin filan
Reklam