bu kitabı yanlış hatırlamıyorsam 4günde bitirmiştim,,gerçi dostoyevskinin bu kitabı 25-30günde yazdığı söyleniyor,,kısacası kumar seviyosanız, okurken bitmesini istemeyeceğiniz bir kitap,,, dostoyevski amcam ne güzel söylemiş “tehlike yoksa kazanç da yoktur, boğulmaktan korkan suya girmez”,,, he bide şu,,,, “iyi yürekli akılsız bir aptal,kötü yürekli akıllı aptallar kadar mutsuzdur. bilinen gerçek işte bu..işte ben iyi yürekli, akilsiz aptalin biriyim. sen de zeki akilsiz aptalsin. ikimiz de kötüyüz,ikimiz de acı çekiyoruz”
Reklam
Daha önce birçok kitapçıda peşinden koştuğum bir kitaptı,,, inanın ilk ne zaman okuduğumu hatirlamiyorum, veya satin aldigimi,,,Bugüne kadar okudugum en ilginc kurgu olarak baslayayim,,her kesime hitap etmez,,,her okuru memnun etmez,,,,kitabın son sayfasi en vurucu darbedir bana göre,,,son sayfa değil son paragraf aslinda,,,kaos,firtina,muazzam bir tokat,birkaç saniye nefes kesen durumu,,,,fazla uzatmadan kitapın bana göre can alıcı cümlesini söyleyerek çekileyim,,,,
“çünkü yüzyıllık yalnizliğa mahkum edilen soylarin,,yeryüzünde ikinci bir deney firsatlari olamazdi,,”
Sayet şiir okumak gibi bir aliskanlik edinmemisseniz sizin icin bitmeyen bir kitap olur bu,,,kitapta kendimi buldugum bir sözle tamamlamak istiyorum,,,
‘’Tek basima, hiçliğin içine düşüyorum bazen. ayagimi gizlice itmeliyim, dünyanın hiçliğe açılan yanina düşmemek için. Basimi sert bir kapiya vurmaliyim, kendimi vücuduma geri cagirmak icin.”
