İnsan;kendisini ilgilendirmeyen tek şeye yani geleceğe kafayı takarak şimdiyi kaybeder ve yıllar geçip sarı yapraklar gibi uçuştuğunda bu kez yine şimdiyi yaşamak yerine geçmişi düşünüp kendinden kaçar, çünkü şimdi denen zaman dilimi sadece cennette ikram edilecektir. Cennet; sonsuzluk içindeki en sonsuz şimdidir. Şeytan; kıllı parmakları ve uzun kirli tırnaklarıyla Hazreti Adem'e bir adım sonrasını, geleceği göstererek kandırdı. Artık hepimiz kaybettiğimiz şimdiyi arıyoruz, şeytan arkamızdan gülerken..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayattayken ölümü yenmenin tek yolu vardır, yaşarken ölmek! Toprağa gübre olacak bedenimizi değil bizi ahiretteki cennete taşıyacak olan ruhumuzu doyurabildiğimizde, belki o zaman dünya çekilebilir güzel bir zindana dönüşebilir.
Hayatın kısa sürdüğüne üzülen insan, ölümün çabuk olmasına sevinir oldu. Yavaş ölmek aciz düşmektir, seyircisi boldur, şifacılar için malzemedir. Hızla ölen, hayatını gözden geçiremez, pişmanlıkları yüreğini daraltmaz, daha doğrusunu söylemek gerekirse ölümü de hayatı da idrak edemez, film kopar, elektrikler kesilir ve sonsuz bir karanlığın içine düşer. Çabucak ölen öldüğünü anlamaz.