Vazgeçmek düşünce ile karar verilebilecek bir eylemden ziyade bir histir. İnsanlığın çoğu vazgeçmesi gerektiğini hissedene kadar yalnızca aklını dinleyerek vazgeçme cesareti göstermez. İnsanın içinden gelen bu hissin insan doğasına aykırı ve doğal olmadığını söylemek ne kadar doğru olabilir ? Sevgi de aynı vazgeçmek gibi akılla karar verilen bir eylemden ziyade hissedilen bir şey, o zaman sevgiyi de doğal olmayan ve aykırı olarak kabul edersek dünya nasıl bir yer olurdu ? İnsanın içinden gelen, içine doğan her şey onundur ve tüm hislerin insana özgü doğal ve normal olduğunu kabullenmek gerek bence.