Sema Özcan
@SemaOzcan
6 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ancak canavar var, herkesin beklediği bir canavar. Ölüm diyeceksiniz, evet, doğru, ölüm onun kız kardeşi, ama canavar yaşlılıktır. Gerçek (ve yenilgiye mahkûm olduğumuz) bir savaştır bu, parıltısız, havai fişeksiz, Aziz Petrus’a ait kalkma dişli kılıçlar yok, sihirli zırhlar ve beklenmedik yardımcılar yok, arkanızdan ağıtlar yakılacağına dair umut yok, tören yok…
“Peki ya sonsuzluk sonu gelmeyen zaman değil de zamanın dışında olmak demekse? Sonsuzluğun perspektifinden bakılınca, zaman kendi yüzey gerilimiyle bir arada tutulan bir damlacıksa, olmuş ve olacak her şey eşzamanlı gerçekleşiyorsa çoktan bittiyse?”
Her şey sonsuza dek sürecek sanıp öyle yaşıyoruz – en azından sen öyle yapıyorsun – ve geriye dönüp bakmadıkça, asıl önemli şeylerden çok nadiren bahsettiğimizi görüyoruz.
Bütün bu kelimeler, bu binlerce kelime, hiçbiri de asıl gerekenler değil; gerçekten anlamı olabilecek, hatta bir şeyleri değiştirebilecek kelimeler bir avuç. Ve yine, bu kez daha bile acil bir taraftan: İnsanlar değişebilir mi, yoksa şimdiden çok mu geç, her zaman çok mu geçtir? Yoksa her şeyin mümkün olduğu dar bir aralık daha var mıdır hep?
Sakin bir ilişkinin imkansızlığı,aslında son derece doğal bir sonuca daha yol açtı: Konuşmayı unuttum. Belki zaten büyük bir hatip olmayacaktım, ama insanların sıradan akıcı konuşmasına hakim olabilirdim. Ama sen daha çok küçükken sözü bana yasakladın, "Tek bir itiraz yok!" tehdidi ve yanı sıra kalkan el, o zamandan beri bırakmıyor peşimi.
