Güneşi çıkarırken toprak
Bir de süsler koşturur insanoğlunun
Bir günlük atını
Sıcak el üfler güneşi karnında köpükleriyle
Bir göl huzurundan tutuşup
Başlar yanmaya
Ve seslenir yüce dağ
Serin
Toplar kartalı yılanıyla
Parka dolalım
Park bizi alır önce
Seyrimizden bir sabah kazanır
Eğri fakat daha çok eğrilmez bir şoförle
Sayısız rampaya katlanır
Ya güneşten daha zengin
Sofraya diz çökeriz
Ya sen kuş olur gidersin bir trenle
Oysa sergimize kuşlar gelir uzanır