Kibar giriş cümlelerine derhâl son verecek bir şeyler düşünebilmek için beynimi yokluyordum. Ama ak lıma gelen tek şey, Yangın var! diye çığlık atmak ya da nöbet geçiriyormuşum gibi numara yapmak oldu.
"Allah acıyı dağlara vermiş, dağlar yerle bir olmuş. Sonra başka şeylere.. En sonunda Insana vermiş. İnsanoğlu o an ağlamış ama sonra dayanmış. Zamanla gülmüş"