Kendilerinden önce yaşanmış şeyler çocuklara anlatılmaz. İlk başta anlayamayacak kadar küçüktürler ,sonra dinlemeyecek kadar büyürler, daha sonra buna zaman bulamazlar,en sonundaysa artık çok geç olmuştur.Aile yaşamının özü budur .Sanki birbirimizi tanıyormuşuz gibi yan yana yaşarız, oysa birbirimizden habersizdir.Kan bağından mucizeler bekleriz:olanaksız uyumlar,mutlak sırdaşlıklar,bilinçdışı birlikleri .Akrabalığımızın iç rahatlatıcı yalanıyla yetiniriz.