Son zamanlarda çok tuaf hissediyorum ve kimse beni
nasil anlayacağını bilmiyor. lyi gittiğini düşündüğüm
her şeyin beni yipratmasi ağrima gidiyor. Devam
etmeyi deniyorum, sürekli deniyor ve çabaliyorum.
Tüm bunlarla, tüm olanlarla ayakta durmaya
galişiyorum. Olanların beni çok fazla etkilemesini
durdurmaya çalişiyorum. Ama ne kadar daha fazla
güçlü kalabileceğimi bilmiyorum. Içimde beni
yipratmayi seçen bir gogus ağrim var. Bu agri her şeyi
erozyona uğratan, içimdeki tüm bahçeleri yıkip
geçen, herşeyin çukuruna ulaşan bir ağri. Beni
ağlatmayan, rahatlama hissi vermeyen, sakinlik
gostermeyen, içsel huzurun olmadiği, bir şeyin
geçmediği bir ağr, bazen çok iyi olacağimi
düşündüren, bazense hiçbir şey hissettirmeyen bir
boşluğun içerisinde öyle sürükleniyorum.