Semiha D.
@Semihad
“Sufrí Aprendí Cambiè...”
Yas birinin ölümü müydü? Yoksa onu zihinde öldürmek miydi?
Doyurulmamış bir çocukluğun ana yansımaları suçlayıcılık, öfke, haksızlığa uğramışlık hissidir.
“Anne babasının ebeveyni olmak zorunda kalan çocukların en büyük özlemiydi çocuklukları…”
İhmal edilme endişesi, işgal edilişin kapısını aralar.
Yağmurdan korkanların, şemsiyeli sevenleri olur, ta ki ıslanmanın keyfine varıncaya kadar…