"Ama ya düşüp dizini kanatırsa?"
"Daha dikkatli olmayı öğrenir."
Camerlengo gülümsemişti."O zaman çocuğunun acısını engellemeye gücün yetse bile,hayattan kendi dersini almasına izin vererek ona sevgini göstermeyi tercih edersin, öyle değil mi?"
"Elbette. Acı, büyümenin bir parçasıdır.Bu şekilde öğreniriz."
"Gaea. Gezegen bir organizmadır. Her birimiz farklı amaçlara sahip hücreleriz. Üstelik iç içe geçmiş durumdayız. Birbirimize hizmet ediyoruz. Bütüne hizmet ediyoruz."
Nerede olurlarsa olsunlar geçmişin bir yalan olduğunu, anıların dönüşü bulunmadığını, geçip giden hiçbir baharın yeniden ele geçirilemeyeceğini, aşkların en çılgınca ve en vazgeçilmez olanının ömrün sonundaki bir anlık gerçek olduğunu akıllarından çıkarmamalarını öğütlemeye başladı.