Kalbimizin öyle çok acıdığı zamanlar olmuştu ki o kalbin susması için mutfağa gidebilir,avuçladığımız büyük bir bıçağı defalarca kez kalbimize saplayabilirdik. Çünkü biliyorduk ,hiçbir bıçak darbesi yaşadığımız acıdan daha çok yakamazdı canımızı.
belki de içki gerçekten yaranın üstünü örten bir banttı ama yaranın iyileşmesine yardımı olduğu söylenilemezdi. Sadece yara gizleniyordu ve bu sana daha güvende hissettiriyordu. Daha özgürdün. Hepsi buydu.