Zamandan, kıyısında oturup akışını izlediğiniz bir ırmak yaparsınız. Oysa içinizdeki başsız ve sonsuz olan, yaşamın başsız ve sonsuzluğunun ayırdındadır. Bilir ki, dün, bugünün anısından ve yarın, bugünün düşünden başka bir şey değildir.
İş, görünür kılınmış aşktır. Eğer aşkla çalışamıyor ve çalışırken sadece hoşnutsuzluk duyuyorsanız, işinizi bırakıp tapınak kapısında oturmak ve sevinçle çalışanların sadakalarını almak yeğdir.
Birgün Köprü'den Eminönü'ne doğru yürüyorduk: "Bak" diyordu bana, "Süleymaniye daha ışıklı Ayasofya'dan: gündüz de böyle, gece de böyle bu: neden mi? : kaynaktan: yapılıştaki". Durmadan bakıyordum bir oraya, bir oraya. Elimden tutuyordu: "Çünkü" diyordu bana, "biri doğrudan inandı, öbürü sonradan inandırıldı". İçimizde hep Süleymaniye