Eğer modernist şiirin okuru, şiiri kendisi için tekrar yazamıyorsa, ona şiir gözüyle bakmaz. Modernist şiir tam etkisini, şairin getirdiği ile okurun bulduğunun özdeşleşmesi ile gösterir. Eğer şair ikna etmek, kanıtlamak çabasında ise ve okuyan karşısında esnekliğini kaybetmiş ise okuyanın şairliğini inkar ediyorsa okuruna ulaşamaz.
Kafa tutmayan şiir, "öylesi değil, böylesi" diye diretmeyen şiir herhangi bir haberleşmeyi de yerine getirmeyen şiirdir. Ya da daha doğrusu uydurulmuş bir gelenek içinde dönüp duran, ne toplumsal ne de estetik bir gerçekliği olan, tadılamaz duruma düşmüş bir 'şiir benzeri'dir.
Bir rizikoyu yüklenmeyen şair geriletici bir şiire emek veriyordur. Kendi sahiciliğimizi haziran gibi ölmekte aramakla, partizan gibi ölmekte aramak arasında bir ayrım gözeterek yola çıkmıştık. Bugün Türk toplumu adına hangi rizikoları yüklenmemiz gerektiği hususunda açıklığa varmak yine şiirin meselesi.