Sena Nur
@Senanurka
Gerçek şu ki, bir insanın sadece yaşamış ve ölmüş olması bile saygıyı hakettiğini gösterir. ~Kim Nam Joon
19 Mart
10 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Çok gülen, yalnız ağlar...
"Kelebenkim benim," dedi Bedirhan bana öpücük atıp lavaboya ait olduğunu düşündüğüm kapıya doğru yürürken. "Bir ki üç bir ki üç kelebenkler gibi, bir ki üç." Kollarını açıp yavaşça süzülerek gözden kayboldu.
"Ne tür bir hasta bu ya?" diye homurdandım.
"Severim onu," dedi Karan sakince. "Bedirhan iyi çocuktur."
"Kötü olduğunu söylemedim," diye fısıldadım tekrar omzuna yatarken. "Sadece çok neşeli."
"Bu sence de daha tehlikeli değil mi?"
"Anlamadım?"
"Bir kopma noktası mutlaka oluyor, Çakıltaşı"
Göz ucuyla ona bakarken yalnızca çenesini, burnunu, bir de gür kirpiklerini görebiliyordum. "Nasıl yani?"
"Çok gülen, yalnız ağlar," dedi yavaşça.
Sayfa 247
"Dedikodum mu oluyor?" diye sorduğunda kafamı kaldırıp kapının önünde simsiyah takımının içinde gerçekten göz alıcı görünen Bedirhan'a baktım.
"Harika görünüyorsun," dedim kendimi tutamayarak. "Siyahlar içinde..."
"Matemdeyim, tatlım," dedi ve ellerini pantolonunun ceplerine sokup omzunu kapının pervazına yasladı. " Ve evet, matemdeyken de star benim."
Afgan çocuklarına...
Taaa ilkokulda duyduğum bu kitabı okumak liseye giderken nasip oldu. O kadar övgü o kadar yere göğe sığdıramamak... Evet! Uçurtma Avcısı kesinlikle bütün methedilişleri hakediyor.
Kahramanlarımız Emir, Hasan, Baba ve diğerleri... Yazar hem okura hem de Hasan'a hiç acımamış be! İlk sayfalar beni hayran bırakırken kitabın yarısından sonra olaylar asla ama asla tahmin edemeyeceğim boyutlara ulaştı. Kahramanlar büyüdü. Kahramanlar acı çekti. Kahramanlar bedellerini ödedi. Ah yazar ne acımasız çıktın sen! (Kendimi spoi vermemek için zor tutuyorum.)
Kitap iyi mi yoksa kötü mü bitti bilemiyorum ama son sayfayı okuyup kitabı kapattıktan sonra kalbimde bir eziklik hissettim. Sanırım Türk yazarların sorunu kitap karakterini büyük bir azaba sürüklemeden bitirememek. Nasıl bir hikayeydi bu böyle? Nasıl bir hayat öyküsüydü?
Her defasında olduğu gibi bu kitaba başlarken de önyragılarım vardı. Sizin de önyargınız olsa bile bence okumanız gereken bir kitap Uçurtma Avcısı. Bitirdiğinizde buruk bir kalp, aldığınız birçok ders oluyor.
Zendagi mizgara: hayat devam ediyor.
Hoşçakalın, kitaplarla kalın.
Şiirlerimden birkaç dize
Neydi bu görünmez hançer?
Böyle kanatırdı yüreğimi...
Canımı çok yaktı bu sefer,
Susturamadım sözlerimi.
Neydi bu kadar ağrıma giden?
Yanağımı yakan gözyaşlarım...
Aniden parlayıp sonra birden sönen,
Kimsede duyulmaz yakarışlarım.
Neydi böylesine güçlü bu isyan?
Biçare gönlümdeki kayboluş...
Ne acı tabağıma sunulan bu ikram,
Nereye kadar bu susturuş?
~Sena Nur