Senem
@Senemwl
23 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şimdi herkes bana ne kadar farklı görünüyor. Meğer profesörlerin entelektüel birer dev olduklarını düşünmekle ne kadar aptalmışım. Onlar da birer insan, hem de dünyadaki diğer insanların bunu fark etmesinden korkan insanlar…
Zafer kazanmış bir ordunun komutanı olması hiç umurunda değildi o anda; hayatında ilk kez ciddi, yetişkin bir insan gibi davranmıyor olması da umurunda değildi; içindeki küçük çocuğun benliğini ele geçirmesine aldırmadan kendini koyverip hıçkıra hıçkıra ağlarken bir yandan mırıldanıp duruyordu:
"Ah küçük arkadaşım benim... iyi kalpli canım arkadaşçığım... benim iyi kalpli biricik yüzbaşım..."
Herkesin özlemini çektiği şu mutluluk denen şeyin niye sonu yok ki? Yayıldıkça yayılıyor sınırları. Zaten biz de sırf bu yüzden döndükçe dönmüyor muyuz bu büyünün etrafında, anlık bir mutluluğu bile sonsuza taşımak gibi isteklerimiz olmuyor mu? Fakat neden olmasın ki? Gelin çalabildiğimiz kadar neşe çalalım hayattan, çünkü uzun sürmüyor mutluluklarımız. Her defasında bir şeyler çıkıp içine edebiliyor gülüşlerimizin.
Göz,az önce ihanet derken bundan bahsediyordum işte, bazen şeyler kendi başına oluverir; plansız, hesapsız.Yüreğinin götürdüğü yere gidersin, ama yürek dediğin göremez ki, kördür o.
"Gerçek, her zaman şüphecilikten pişmanlık duymama neden olmuştur."
