“Çocukluğu başkalarına bırakın. “Bu sözler çok etkiler beni çocukluğumuzu yaşamaya hakkımızın olmadığını, bunu daha doğarken yitirdiğimizi, bizim şimdiden yetişkinler gibi düşünmemiz gerektiğine ne güzel anlatır!
Diyelim geniş bir alanda yüzbinlerce çocuk koşuyor. Kimi atlı , kimi yayan.Kimi bisikletli, kimi motorsikletli . Bizler hem yayanız hem ayakkabımız bile yok . Hem de ayaklarımız yaralı. Baştan belli değil mi kimin kazanacağı ?
“ Zor ama başarmalıyız arkadaşlar, “ derdi. “Asıl bizim okumamız gerekli. Biz yoksul insanların çocuklarıyız. Analarımızdan, babalarımızdan fazla bir beklentimiz olamaz. Şimdi iyi çalışırsak ileride rahata kavuşabiliriz. “