“Bana kızdın mı abi la?” dedi. “Yok,” dedim, güldüm. “ Yok lan ne kızacağım.” Beraberce dükkana doğru yürümeye başladık. Enes’in avucundaki bilyelere baktım. Bir tanesi yeşildi. Hem nasıl bir yeşil… .Elime aldım. Hah işte tam bu yeşildendi, dedim kendime. Bu işte, Handan yeşili…”
“Ben sevdalık çekenlere gülerdim. Bir yağdalı kız peşine he mi bu kadar çile, derdim. Çok büyük laf ettim. Çok kimseyle eğlendim. Sen misin eğlenen?
Başıma bir dert geldi ki adı Handan.”