"Ölümler, ummadığımız anlarda gelirdi. Kapıyı çalmazdı, izin istemezdi, sevgisini göstermezdi hatta öyle ki bazen savaşamazdın ve tek nefeste yok olurdun. Geriye ya küllerin kalırdı ya toprağın altında çürüyen bedenin ya da hatırlanan kötü geçmişin."
"Mezarlıklar toprak değil, acı ve göz yaşı kokuyordu. Çocuk mezarlarının olduğu yerlere ise hayal mezarlığı denilmeliydi. Çünkü hayatını ve hayalini yaşamamış birçok çocuk toprağın altında çürürken, yaşamaması gereken birçok insan nefes alıyordu."
"Sarhoşum konuşamıyorum bile... Ama yine de bir tek senin adını kekelemeden söyleyebiliyorum. İçimde adını öyle çok tekrarlamışım ki, Hata bile yapamıyorum."