Bu dünyada hiçbir şeyin kalbini yatıştırmadığını , hiçbir şeyin sükunete kavuşturmadığını görünce, gölgelerin peşine değil,gölgenin sahibinin peşine düşüyorsun.
Bir dönem senin için çok önemli olan bir şey,zaman geliyor hiç umrunda olmuyor. Bu bir anlamda iyi,sana senin kalbini bu dünyada sadece ve sadece saf sevginin -Tanrı'nın nefesinin - tatmin edebileceğini gösteriyor. Böylece O'nu arzuluyorsun.
Ama insanız sonuçta zayıfız,hatalıyız. Sabırsızlanıyoruz,her şey bizim istediğimiz şekilde, bizim istediğimiz zamanda olsun istiyoruz. Ama Tanrı buna bakmıyor. Bizim için en iyi olanı istiyor. Çünkü O bizim kendimizi sevdiğimizden daha çok seviyor