Hatta ve hatta Kandinsky'nin renkleri, Picasso'nun kırık çizgileri ya da Soulages'ın siyahötesi. Tüm bunlar ona seslenen, görülmeyi, duyulmayı, anlaşılmayı, sevilmeyi isteyen pek çok işaret gibi, Mona'nın gözlerini tehdit eden küllere bir karşı ateş gibi zihninde belirmişti.
Henry kocaman gülümsedi: