-Neler okuyorsunuz efendim?
+Kelimeler, kelimeler, kelimeler!
x Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor!
t-bırak artık kelimeleri.. cümleler kur. insanları tanı.. kapını çalan insanları içeri al...
Babalık sosyokültürel bir olgu; çevreyle gelenekle mahalleyle çok ilintili. Babamın babasıyla olan ilişkisi ile benim babamla ve çocuğumla ilişkim son derece farklı. Dolayısıyla değişken bir olgu evet ama burada sorulması gereken soru değişen ve değişmeyen olgularla ben, bugün ve yarın, çocuğum için en iyisini nasıl yaparım?
Geleneksel babalık fos çıktı, sosyal medyada da birbiriyle çelişen öneriler veren uzmanlar arasında kalıyoruz. Bu anlamda bu kitap çok önemli bence, eminim herkesin kendi payına faydalı öneriler vardır. Bana göre en önemli iki şey: tutarlı ve duyarlı olmak. Orda onun yanında olmak ve onun bunu bilmesi.
Bir şey daha: Burada babalık öğrenilen annelik doğal bir şeymiş gibi bir mesaj çıkmamalı; eğer annelik çocuğun beslenmesi, temel ihtiyaçlarının giderilmesiyle sınırlıysa e tamam o zaman! Doğrusu; babalık değil “ebeveynlik” öğrenilen bir şey! Ve anne baba öncelikle kendini geliştirmeli ve rol model olduklarını her hareketlerinde hatırlamalarıdır.
İnsan merak ettiği için öğrenir, dert ettiği için çalışıp yeni beceriler edinir. Biz buna akademik dilde "içsel motivasyon" diyoruz. Bizim baba olarak işimiz, o merakı canlı tutmak. Merak eden, dert eden çocuk zaten öğrenmek için heveslenir. Başarı, yalnızca sınav sonuçlarıyla ölçülmez. Asıl başarı, çocuğun kendi hedefini koyduğu, kendi çabasından gurur duyduğu andır. Bu da evde kurulan küçük ama düzenli rutinlerle, takdir edilen gayretle ve kıyaslanmadan verilen destekle büyür. Lütfen çocuğunuzun bir yarışta değil, bir yolculukta olduğunu kendinize hatırlatın. Bu yolculukta ona eşlik etmek sizin elinizde. Bazen bir baba, bir kelimeyle, bir bakışla bir ömürlük ilham verir. O yüzden başarıyı dayatmayın, ona ışık tutun, ki kendi yolunu kendi aydınlatsın.