Şerife Azmanoğlu
@Serfea_
Güneşin, ayın, yıldızların,yerin ve denizin tadını çıkaran kişi ne yalnızdır ne de çaresiz
105 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
MuazzamFelsefe
Bu kadar kısa bir romanda, insanın içinde bulunduğu ortamda yalnız hissetmesini, yavan insanlara ayak uyduramayışını ve uydurmak istemeyişini, ruhuna yakın hissettiği insanın ise bir deli olmasını o kadar güzel anlatmış ki..
Biz okurların en çok eksikliğini çektiği şey değil midir, gerçekten düşünebilen insanlarla tartışmak. Dedikodudan, bayağı düşüncelerden uzakta kaliteli bir sohbet ortamında bulunmak.
Görüyoruz ki her toplumda düşünmek, ruhen doygunluğa erişmek isteyen her birey sevgili Andrey ve Ivan ile aynı kaderi paylaşıyor. Fiziken akıl hastanesine kapatılmasak da kendi zihnimize hapsoluyoruz..
İçinde ipucu barındırırEdebiyat
Aytmatov'dan yine ruhsal acıyı doruklarında hissettiren bir eser..
Zalim orozkul, inançlı ve iyi niyetli ancak sindirilmiş Mümin Dede ve içinde saf iyiliği barındıran adı bile olmayan Çocuk.
Ah o saf iyi kalbin, inancın, terkedilmişligin, duyarlılığın bende o kadar derin bir etki bıraktı ki. Her ne kadar Cengiz Aytmatov'un kastettiğinin de ötesinde çok daha derin ve büyük ihtimalle hayali bir kahraman yaratmış olduğunu düşünsem de, senin ve senin gibi nice hassas yürekli ve zorluklar arasında yitip giden çocukların olma ihtimalini ( ki bu çok yüksek) düşünmeden edemiyorum. Koca yürekli çocukları, çektiği sıkıntıları görecek olmak bana ağır gelse de bu çocukların ben ve benim gibilerle yolları kesişsin, hayatlarına olumlu anlamda dokunabilelim istiyorum..
Ve orozkul, gerçek hayatta ne kadar da çoksunuz. En ufak bir konum elde ettiğinizde nasıl da insanlara kök söktürmeye yemin etmiş gibi bir haliniz var. İnsanların susmasını korkaklık sayıp kendi zalimliginizi üstünlük olarak görürsünüz. Ama Aytmatov'un dediği gibi, insanlar yaşadıkça hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır...
Ah Zeze..
Kendisi küçük yüreği kocaman çocuk..
Kitabı ikinci defa okuyuşum yine olsa yine okuyacağım bir kitap.
Zeze sanki hemen yanıbaşımda, iki sokak ötede sürdürüyor tüm hikayesini. İşte bu yüzden yaşadığı her şeyi tüm detaylarıyla, çocuk sevinçleriyle ve o küçücük yüreğinin nasıl kaldırabildigine inanamayacağınız acısıyla iliklerine kadar hissettiriyor. Bir cocugunun sevgiyle, şefkatle nasıl bir portakal fidanı çiçeği gibi narince açabildiğinin, çok farklı bir yapıya bürünebildiginin en büyük kanıtı. Dilerim bütün çocuklar tüm masumluğuyla hakettikleri sevgiye doya doya büyürler..
Destek yayınlarından fiziken okuduğum ikinci kitap. Fiziken diyorum çünkü aynı yayının sesli olarak dinlediğim kitapları da var. İlk tanıştığım Epiktetos üzerine derlenen bır kitaptı. Bu kitabın beni Epiktetos kadar etkilemediğini itiraf etmeliyim ☺ belki de Epikür'den yapılan alıntılara fazla rastlanilmadigi içindir.
Epikür mutluluğu hayatının odak noktası haline getirmiş, endişe duymanın ve hırs peşinde koşmanın gereksizliginden bahsetmiş. Endişeyi de hırsı da sonuna kadar yaşadığımız şu dönemde herkese katkı sağlayacağını düşündüğüm bir kitap. Keyifli okumalar.
Osmanlı döneminin Lübnan'inda doğmuş ve Amerika'ya göç etmiş, bircok unvanı taşıyan ancak kitabından dolayı yazar diye hitap edeceğim. Kitabin kişisel gelişim, felsefe yada siir alanına yönelik olduğu yönünde farklı bakış açıları olsa da, günümüz kişisel gelişim kitaplarının sade dilini düşününce eserin bu derin tarzıyla felsefe alanına yatkın olduğu konusuna değinmek gerekir. Yazarin çeviriye rağmen derin analizleri ve farklı bakış açısıyla kurulmuş cümleleri olduğunu düşünüyorum. Bazı cümlelerini tam anlamıyla özümsemek için bir kaç defa okuyabilirsiniz. Keyifli okumalar
