"Şimdiki zaman ortalama insanın parlak zamanı, duygusuzluğun, terbiyesizliğin, saygısızlığın, tembelliğin, iş yeteneksizliğinin, armut piş ağzıma düş deyince her şeyin önüne gelmesini isteme ihtiyacı duyan bu kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerine durup düşünmüyor; kendine bir ülkü edinen de çok az."
Güçlü insanların çoğunun, herhalde, önünde tapınacak bir kimse ya da bir şey arayıp bulmak gibi bir ihtiyaçları vardır. Güçlü bir insana bazen kendi gücünü taşımak zor gelir.
"Aklınızla yüreğinizin bağlı olduğu bir düşüncenin etkisi altındayken, bu düşüncenin dışında kalan başka bir şeyle nasıl yaşanabileceğini bir türlü anlamıyorum."