"Hasan da hep bunu düsünürmüs ama bir türlü içini dökemezmis. Bakmis artik beklemenin yolu yok, Emine obadan indigi bir gün onu bahçede yanina oturtmus: "Emine' demis, 'bahar geçti, yaz geçti; leylekler yerine göçtü! Kış gelip dagları yolları kar örtmeden ya sen bana gel, ya ben sana geleyim!'